Reflectie plan van aanpak

Als ik terug kijk op dit project ben ik best tevreden. We hebben een super leuk toneelstuk met zijn alle neergezet en krijgen daar dan ook erg positieve feedback op. Er kwamen zelfs wat juffen naar de moeder van Floor toe. Zij hebben letterlijk gezegd "Als dat onze nieuwe generatie wordt, vallen wij in het niets.". Een beter compliment dan dat valt bijna niet te verkrijgen.

Maar behalve dat ik super trots ben op het stuk had ik natuurlijk nog wat persoonlijke doelen aan dit project gekoppeld. Of ik die helemaal nagekomen ben? Ik vind zelf van niet...

Ik heb mij namelijk nog steeds niet volledig durven laten gaan in het bijzijn van mijn klasgenoten. Gelukkig viel deze angst wel van mijn schouders toen ik eenmaal op het podium aan het spelen was voor de kinderen van de basisschool. Ik beschouw dit leerdoel dus voor de helft als behaald, en voor de andere helft schuif ik het door naar de volgende keer!

Maar om negatief en positief af te wisselen, kom ik nu met het leerdoel die ik in mijn beleving wél behaald heb. Ik heb namelijk de leiding voor het geluid op mij genomen, maar alleen omdat niemand anders het wilde. Ik heb mijzelf dus niet opgedrongen en eigenlijk zelfs de producenten en de regisseur uit de brand geholpen. Dat voelde erg fijn. Al helemaal omdat Bas en Jens mij direct te hulp schoten. Ook heb ik de leiding met het geluid een beetje uit handen gegeven door niet alle geluiden zelf te verzorgen, maar de geluiden gewoon in drie groepjes te verdelen; voor iedereen een paar geluiden. Dit werkte super fijn en dus zeker het herhalen waard!

Plan van aanpak en mijn leerdoelen

mijn leerdoelen voor dit project:


- Aan het einde van deze 2 weken heb ik geleerd leiding te nemen en leiding weg te geven. Ik vind de afwisseling daarvan nogal lastig.

- Aan het einde van deze 2 weken heb ik mijn over de angst heen kunnen zetten wat andere van mij denken. Ik ga zo goed mogelijk laten zien wat ik kan zonder mijzelf af te remmen door meningen van een anderen.


Als er dingen moeten gebeuren wil ik altijd of de totale leiding hebben of nik smet de leiding te maken hebben. Een tussen weg zit er voor dus vaak niet in. Omdat ik mijzelf niet zo graag opdring, word ik dus vaak de persoon die zijn handen er totaal aftrekt. Hierdoor kom ik nog wel eens als de nietsdoener over, terwijl dat eigenlijk niet het geval is. Daarom ga ik leiding nemen en leiding weggeven zo goed mogelijk proberen af te wisselen in dit project. Ik ga helpen waar nodig en neem leiding waar nodig. 

Mijn tweede leerdoel was dat ik moet leren om mij over de (mogelijke) mening van een ander te zetten. Ik laat mij namelijk heel vaak afremmen terwijl ik eigenlijk niet weet waarom. Ik krijg niet vaak te horen wat ik waarom doe. Het probleem ligt dus echt in het overdenken van mijn eigen acties. Ik ben bang dat mensen raar over mij denken, terwijl zij mij daar totaal geen reden voor geven. Ik denk dat dit te maken heeft met de zogenaamde 'comfortzone'. Ik schaam me veel te snel zonder dat daar aanleiding voor is. Dat wil ik tijdens dit project afleren! 

Dag 10 de uitvoering

Super spannend! Vandaag hebben het stuk dat echt opgevoerd! Ik was bang dat ik super nerveus zou zijn, en daarom over mijn woorden zou struikelen. Tot mijn grote verbazing gebeurde dit niet en kon ik mij goed op het stuk concentreren. 

Ook had ik van Peter en Naomi te horen gekregen dat ik tijdens het oefenen te veel bezig ben met het publiek, en te weinig met het stuk. Dit herkende ik heel erg aangezien ik dat met mijn toetscarrousels ook heb. Ik vind het altijd een beetje raar om voor medestudenten iet op kinderniveau te doen. Hierdoor ben ik constant bezig met wat zij van mij vinden in plaats van dat waar ik dan bezig mee ben; het oefenen van het stuk! Ik heb dit op stage totaal niet. bij Kinderen kan ik me helemaal laten gaan zonder bang te zijn om veroordeeld te worden. Daarom hoopte ik ook dat dat tijdens het toneelstuk ook zou gebeuren en ik me dan wel volledig zou kunnen concentreren. En gelukkig, dat gebeurde. Het was dan ook extra fijn dat Peter, Naomi en zelfs Cindy naar mij toekwamen om te zeggen dat ze zo'n onwijze verandering zagen als ze de opvoering vergeten met de repetities. Het gaf zelfvertrouwen! 

Behalve dat ik super trots was op mezelf, was ik ook over het algemeen trots. De moeder van Floor kwam zelfs naar ons toe om ons te vertellen hoe gaaf ze ons stuk vond. Dat stukje waardering maakte de dag, of in ieder geval mijn dag, helemaal geslaagd!

De beoordeling van Peter viel natuurlijk erg in de smaak. Gewoon een 9 gehaald terwijl we dit allemaal nog nooit gedaan hadden. Wat waren we hier blij mee en wat hebben deze 2 weken onze klas nog hechter gemaakt. Doordat je in groepjes allerlei dingen moest doen, zoals scènes schrijven, leerde je iedereen weer van andere kanten kennen. Dit succes moest uiteraard gevierd worden, en dat deden we dan ook. Wij zijn uit eten geweest met de hele klas. Een super leuke afsluiting van een super leuk project!

Dag 9 de generale repetitie

Je hebt het woord spannend en het woord eng. De uitvoering van morgen wordt spannend, maar de generale repetitie wordt eng. Dat moet namelijk voor medestudenten en niet voor kinderen. Ik heb zoals eerder gezegd daar heel veel moeite mee. Ik vraag mezelf bij alles wat ik doe af of het niet too much is. Of juist te weinig. Dit gaat niet alleen over de dingen die ik zeg, maar zelfs over de manier hoe ik sta en kijk. En alsof alles nog niet eng genoeg was vandaag, kwam ook nog een de klas kijken waar ik een hoop vrienden in heb zitten... STRESSEN DUS!!!

Gelukkig ging het stuk best goed en zaten alle nummers en dansjes er al goed in. Dit was wel een verademing aangezien als het voor medestudenten al goed ging, het voor de kinderen van morgen super gaat! 

Nadat we het stuk van de andere klas gezien hadden, wat ik overigens niet goed vond als dat van ons, mochten we al lekker vroeg naar huis. Dat was fijn want zo konden we ervoor zorgen dat we goed uitgerust aan de uitvoering van morgen kunnen beginnen! ik ben benieuwd en zit vol met goede moed, tot morgen!

Dag 8

Vandaag hebben we het hele stuk twee keer gespeeld, dat ter voorbereiding op de generale repetitie. Ik vond het geweldig! De make-up, de kleding, het even iemand anders zijn dan wie je werkelijk bent. Maar ik vond het heel erg moeilijk om me ook zo te voelen bij mijn medestudenten. Ik hield me soms in terwijl ik me juist moest laten gaan. Het is niet dat ik me schaam, maar het is meer de vraag of ik het wel goed doe. 

Overigens heb ik hier wel een tip voor gekregen. Blikken roepen vragen op, dus geen mensen aankijken is de oplossing! 
Zolang je net over de hoofden van je publiek heen kijkt, speel je toch richting hen, maar hoef je ze niet aan te kijken. Deze tip ga ik morgen bij de generale repetitie gebruiken. Ik ben benieeuw!

Dag 7

Ik wilde vol goede moed aan de blog van dag 7 beginnen, maar eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat ik erover moet schrijven. Het lijkt namelijk alsof ik amper wat gedaan heb vandaag. Ik heb de dans voor scene drie geoefend samen met Roselie, Demi, Jens, Kathy en Maxime. Verder heb ik de puntjes op de i gezet en hulp aangeboden waar dat nodig was, maar veel verder dan dat kom ik niet.

Wel heb ik vandaag weer een vorm van samenwerken geleerd. Ik heb namelijk bijna alle geluiden met Jens afgerond en mij laten begeleiden met de dans. In handen nemen, uit handen en de afwisseling hiervan geven stond dus denk ik centraal voor mij vandaag!

Dag 6

Zoals ik in de blog van dag 5 al beschreef, heb ik de leiding genomen over het geluid. Daar ben ik dan ook bijna de hele dag mee bezig geweest. Ik had het zo veel minder moeilijk ingeschat. Alle geluiden die ik vind zijn niet in mp3 bestand te krijgen en dus kan ik ze niet in een afspeellijst of usb-stick zetten. Super frustrerend! Gelukkig is mijn vader de beste ict-er die ik ken dus hij heeft me beloofd om mij na het avond eten te helpen. Met een beetje geluk heb ik dan morgen alle geluiden die ik samen met Jens bedacht heb voor de vijf scenes!